Είναι μαρτύριο αυτό το πάρκο με τα πεύκα
Και πιο πολύ τα μεσημέρια
όταν μια γόβα καρφωμένη στο παγκάκι
έτοιμη να ανυψώσει τη φιγούρα που χορεύει στις σανίδες
προφέροντας λόγια ακατανόητα
σε γλώσσα αιρετική απαγορευμένη
Ή όταν ένα γάβγισμα αδιάκριτο
κάνει τη γόβα το χορό και το παγκάκι
να υγροποιούνται απότομα
να πέφτουν να κυλούνε να λιμνάζουν
Να ξεμακραίνει πεύκο-πεύκο
ό,τι ονοματίσαμε ήλιο διαπερατότητα ζωή
Να βγαίνει η νύχτα από τα δέντρα όπως βγαίνει η ψυχή
απ’ τα πουλιά κι από τα χόρτα η ζεστασιά του μόλις έρωτα
Ο κόσμος που σε μια στιγμή γυρίζει ανάσκελα
η νύχτα που για μια στιγμή-ζωή
θα μας ξεχάσει τρομαγμένους μες στη νύχτα
~
Και πιο πολύ τα μεσημέρια
όταν μια γόβα καρφωμένη στο παγκάκι
έτοιμη να ανυψώσει τη φιγούρα που χορεύει στις σανίδες
προφέροντας λόγια ακατανόητα
σε γλώσσα αιρετική απαγορευμένη
Ή όταν ένα γάβγισμα αδιάκριτο
κάνει τη γόβα το χορό και το παγκάκι
να υγροποιούνται απότομα
να πέφτουν να κυλούνε να λιμνάζουν
Να ξεμακραίνει πεύκο-πεύκο
ό,τι ονοματίσαμε ήλιο διαπερατότητα ζωή
Να βγαίνει η νύχτα από τα δέντρα όπως βγαίνει η ψυχή
απ’ τα πουλιά κι από τα χόρτα η ζεστασιά του μόλις έρωτα
Ο κόσμος που σε μια στιγμή γυρίζει ανάσκελα
η νύχτα που για μια στιγμή-ζωή
θα μας ξεχάσει τρομαγμένους μες στη νύχτα
~
Η Χαρά Ναούμ γεννήθηκε το 1985 στο Μαρούσι Αττικής. Μεγάλωσε στο Ρέθυμνο Κρήτης. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Ρεθύμνου και έκανε μεταπτυχιακό στο Paris 7-Denis Diderot με κατεύθυνση Τέχνης και Λογοτεχνίας. Ζει και εργάζεται στα Χανιά. Τίτλοι βιβλίων: Άγρυπνες αντιλόπες (Μανδραγόρας, 2013). Τα βράδια πίσω απ' τα πουλιά (Μανδραγόρας, 2015). Η Τέχνη του αίματος (Στίξις, 2020).