Γιώργος Μπλάνας, «Η αναπόφευκτη ανθηρότητά σου»

α'
Ο πρώτος σου χειμώνας διάβηκε σαν ζωγραφιά
μπρος στο παράθυρο μου:  με δακρυσμένα μάτια
την άνοιξη προσμένω. Έξω χιονίζει· ένα χιόνι
ζεστό σαν μπαμπάκι. Πίσω απ’ τους φράχτες
κυνηγιούνται τ’ αγέννητα παιδιά μου και του
φωτός τα διάφανα πουλιά χτυπούν στο τζάμι, σκύ-
βοντας να πιουν τα δάκρυα μου

β'
Τώρα, Κύριε, γνωρίζω πως ήταν η μορφή σου μες
στη γλυκιά παράδοση του δειλινού. Θυμάμαι τον
πατέρα μου όρθιο στην πόρτα της αυλής, με τ’
ανθηρά του χέρια να θροΐζουν στις τσέπες τού
παντελονιού. ∆εν σκέπτεται τίποτα ή το πολύ-πολύ
πως θα πρέπει να μπαλώσει τη σκεπή τώρα που
άνοιξε ο καιρός. Κι όμως, κάτι σ’ εκείνο το βαθύ
γαλάζιο του απογεύματος τον πείθει πως νίκησε
το θάνατο – κάτι σαν αίσθηση άνεσης μέσα
στα φρεσκογυαλισμένα του παπούτσια.

γ'
Η καρτερία της νυκτός με συντηρεί ̇και ξαγρυ-
πνώ. Λιγνό κλαρί στα χέρια σου η ψυχή μου πα-
σχίζει να τρομάξει τις μελλούμενες αγρύπνιες. Οι
νύχτες στέκονται λευκές ασάλευτες μορφές κάτω
από τη μεγάλη καρτερία των αστεριών, κι ο άνε-
μος, σαν τον βαθύ τον στεναγμό, που πάσχισε να
κρατηθεί απ’ τον χρόνο, φέρνει μια γλύκα πρωινή
που καθηλώνει και χειμάρρου ταραχή.

δ'
Πείθομαι, Κύριε, και γέρνω τον ύπνο σου, αψη-

φώντας όλον εκείνον τον κατάφωτο τρόμο που
γεμίζει τη νύχτα απρόσμενες κραυγές, θρήνους
ανυπόδητους, σπίτια κατάμεστα ̇ κι όλο κάποιο
συρτάρι χαλασμένο, κάποια πόρτα κλειστή, κά-
ποια δύσκολη βρύση ̇κι όλο κάτι από κείνα τα
μικρά κι ασήμαντα που αρνούνται να δεχθούν την
εξουσία του θανάτου. Πείθομαι και ξέρω πως θα
μου παρασταθείς, σαν το σκυλί που αφήνεται να
βυθιστεί με πείσμα στην λατρεία του αγαπημένου
μνήματος, προτιμώντας μιαν αμφίβολη συμπό-
ρευση στον θάνατο απ’ τη μοναχική ασφάλεια 

ενός άγνωστου χεριού.

..η συνέχεια (ε' -  ιε) ΕΔΩ
~
από τη συλλογή Η Αναπόφευκτη Ανθηρότητά σου, εκδ. Διάττων, 1990

 

Ο Γιώργος Μπλάνας γεννήθηκε στο Αιγάλεω Αττικής το 1959. Σπούδασε ηλεκτροτεχνία και βιβλιοθηκονομία. Εργάστηκε ως ταχυδρόμος, βιβλιοθηκάριος, βιβλιοϋπάλληλος και κειμενογράφος στη διαφήμιση. Συνεργάστηκε με πολλά πολιτικά και λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει δημοσιεύσει τα βιβλία ποίησης: Η ζωή κολυμπά σαν φάλαινα ανύποπτη πριν τη σφαγή (1987). Η αναπόφευκτη ανθηρότητά σου (1990). Νύχτα (1991). Παράφορο! (1997). Άννα (1998). Η απάντησή του (2000). Επεισόδιο (2002).  Τα ποιήματα του προηγούμενου αιώνα (-επανέκδοση των τεσσάρων πρώτων συλλογών, 2004). Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη (2010). Στασιωτικά [1-50] (2011). Τερατούργημα (2017). Για τη μετάφραση του αρχαίου δράματος (2020). Συμπαιγνία (2020). Ο κότσυφας του σύμπαντος και άλλα λυρικά πτηνά (2021), καθώς και μεταφράσεις σύγχρονων και παλαιότερων αμερικανών και άγγλων πεζογράφων και ποιητών (Λώρενς Φερλινγκέττι, Τσαρλς Μπουκόβσκι, Ουίλλιαμ Μπλέηκ, Ντύλαν Τόμας, Βασίλι Γκρόσμαν κ.α.), ελλήνων κλασικών και ποιητών της τέχνης του χαϊκού. Το 2015, έλαβε το κρατικό βραβείο μετάφρασης ξένης λογοτεχνίας για την μετάφρασή για το έργο "Ζωή και Πεπρωμένο" του Βασίλι Γκρόσμαν ενώ παλαιότερα έχει τιμηθεί με το βραβείο του περιοδικού "Διαβάζω" για την ποιητική συλλογή του "Στασιωτικά [1-50]" καθώς και με τον έπαινο "Κάρολος Κουν" για τη μετάφραση της τραγωδίας του Ευριπίδη "Ηρακλής Μαινόμενος". Μεταφράσεις του έχουν χρησιμοποιηθεί σε τραγωδίες στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.