Θάνος Ανεστόπουλος, «Ξερόκλαδα»

Παιδικό κλάμα
με τους γαλήνιους λυγμούς σου
Το δικό μου
στο νάρθηκα.

Σήμερα
και αύριο
και χτες
έμεινα
μένω
και θα μείνω,
μόνος,
σιωπηλός
ξαγρυπνισμένος,
νηστικός
και πεινασμένος
για ελευθερία.
Οι σβησμένες ζωγραφιές μου
Η λησμονιά του προσώπου σου
Και τα χέρια μας
που έγιναν ξερόκλαδα.
Αυτά είναι που ζώνουνε τον vου
και τον λυγίζουν
Τώρα εσύ όποτε σωπαίνω,
Κλαις

Παιδικό κλάμα
με τους γαλήνιους λυγμούς σου
Και το δικό μου στο νάρθηκα
~

από τη συλλογή Διάφανα χρόνια, εκδ. Ναυτίλος, 2017
πηγή

 

Ο Θάνος Ανεστόπουλος (Αλεξανδρούπολη, 1967 – Αθήνα 2016) ήταν τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και ποιητής, ο οποίος έγινε ιδιαίτερα γνωστός από την συμμετοχή του στο ροκ συγκρότημα Διάφανα Κρίνα, του οποίου υπήρξε και ιδρυτής. Με τη λογοτεχνία ήρθε σε επαφή από μικρός, καθώς η μητέρα του την αγαπούσε ιδιαίτερα και φρόντιζε να εμπλουτίζει τη βιβλιοθήκη του σπιτιού. Έτσι, γνώρισε νωρίς τους Ρώσους συγγραφείς τον Μαρξ και τον Βερν. Ως τα έντεκα του χρόνια είχε διαβάσει τα άπαντα του Ντοστογιέφσκι. Διάβασε επίσης όλους τους μεγάλους ποιητές. Ρεμπώ, Μπωντλαίρ, Βάρναλη, Ρίτσο, Καρυωτάκη. Έχει πει πως εκτιμούσε τον Καββαδία, αγαπούσε την Πλαθ και λάτρευε την Πολυδούρη. Μεγάλη του αγάπη ο Έντγκαρ Άλαν  Πόε. Μαγεμένος από την ποίηση δεν θα αργήσει κι ο ίδιος να γράψει . Όνειρο του εφηβικό ήταν να γίνει συγγραφέας ή ποιητής. Ποιητικές συλλογές: "Αρχίζω με το σ' αγαπώ", 2015 και  "Διάφανα χρόνια", 2017. Απεβίωσε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016 από καρκίνο των οστών.