Έλα να σού δείξω είπες τον φεγγίτη του σπιτιού
πολύ παλιό αυτό το σπίτι
γυρνούν μέσα του ακόμα ανάσες βογκητά και στεναγμοί
στο βάθος κάστρα του παλιού καιρού
μη μη είπες μη βγαίνεις
αλλά εγώ σκαρφάλωνα κόκκινα τα κεραμίδια τυλιγμένοι σωλήνες παράξενου υλικού
είχα βάψει πρώτη φορά τα νύχια μου ταίριαζαν
κόκκινα
ασημί και το φεγγάρι ταίριαζε
η στέγη της εκκλησίας πολύ μακριά
δεν κινδυνεύαμε
η μέση μου γυμνή γδάρθηκε στην κόψη
πετούσαν σύννεφα πουλιά κι αστέρια
νεράιδες παιδιά και νάνοι
το πιάνο έτριξε γκλανκ
ποτέ δεν έπαιξα, είπες, καλά
μόνο μιλούσα μιλούσα στο ραδιόφωνο
υγρή γλυκιά φωνή
χτυπούσες το κεφάλι μου στο πάτωμα
την ώρα που βυθίστηκες στο σώμα μου
μη μη είπα
οι γάτες πάντα περπατούν στην άκρη της βροχής
αλλά εσύ δεν άκουγες
με τράβηξες μέσα σου και χάθηκα
δεν υπάρχεις δεν υπάρχεις έγραφες
κι εγώ σε πίστευα
ό,τι κι αν έλεγες εγώ σε πίστευα
κι ας με ανάγκαζες
μετά
να γλείφω τους λεκέδες
απ΄το παλιό μου αίμα
πολύ παλιό αυτό το σπίτι
γυρνούν μέσα του ακόμα ανάσες βογκητά και στεναγμοί
στο βάθος κάστρα του παλιού καιρού
μη μη είπες μη βγαίνεις
αλλά εγώ σκαρφάλωνα κόκκινα τα κεραμίδια τυλιγμένοι σωλήνες παράξενου υλικού
είχα βάψει πρώτη φορά τα νύχια μου ταίριαζαν
κόκκινα
ασημί και το φεγγάρι ταίριαζε
η στέγη της εκκλησίας πολύ μακριά
δεν κινδυνεύαμε
η μέση μου γυμνή γδάρθηκε στην κόψη
πετούσαν σύννεφα πουλιά κι αστέρια
νεράιδες παιδιά και νάνοι
το πιάνο έτριξε γκλανκ
ποτέ δεν έπαιξα, είπες, καλά
μόνο μιλούσα μιλούσα στο ραδιόφωνο
υγρή γλυκιά φωνή
χτυπούσες το κεφάλι μου στο πάτωμα
την ώρα που βυθίστηκες στο σώμα μου
μη μη είπα
οι γάτες πάντα περπατούν στην άκρη της βροχής
αλλά εσύ δεν άκουγες
με τράβηξες μέσα σου και χάθηκα
δεν υπάρχεις δεν υπάρχεις έγραφες
κι εγώ σε πίστευα
ό,τι κι αν έλεγες εγώ σε πίστευα
κι ας με ανάγκαζες
μετά
να γλείφω τους λεκέδες
απ΄το παλιό μου αίμα
Η Άννα Αφεντουλίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε Μεσαιωνική και Νεοελληνική Φιλολογία. Σε μεταπτυχιακό επίπεδο ασχολήθηκε με την ποίηση του Α. Εμπειρίκου και τη σύγχρονη κυπριακή λογοτεχνία. Εργάστηκε ως φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και στη συνέχεια αποσπάστηκε στη Μονάδα Ανθρωπιστικών Επιστημών και Φιλολογίας του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), όπου εργάζεται σήμερα. Η ποιητική της συλλογή "Ελλείπον Σημείο" (Πανδώρα, 2010) ήταν στη μικρή λίστα υποψήφιων βιβλίων για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού "Διαβάζω". Συμμετείχε στην ανθολογία διηγήματος "Θεσσαλονίκη 2012" (Ιανός) καθώς και στην ανθολογία "The Red Thread, Contemporary Tales from Athens to Essex" (AutoPrint, Essex 2013). Το δεύτερο ποιητικό της βιβλίο με τίτλο "Ιστορίες εικονικής ισορροπίας" (εκδ. Γαβριηλίδης) ήταν στη βραχεία λίστα για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2014. Το 2014 εκδόθηκε επίσης η μελέτη της "Albert Camus, 'Ο Ξένος': Μια καταβύθιση στον κόσμο του αυτισμού" (εκδ. poema, 2014) και το κριτικό δοκίμιο "Για εκείνη την αμφίαλο σιωπή του Επιτάφιου Δρόμου-σκέψεις πάνω στην ποίηση του Κώστα Θ. Ριζάκη" (εκδ. φρέαρ/4, 2014). To 2016 η μελέτη: "Εικονο-γραφίες συν-ηχήσεων: η σημασία της αναμνημόνευσης στην ποίηση του Γιώργου Χ. Θεοχάρη" (εκδ. Γαβριηλίδης, 2016). Τελευταίο της βιβλίο η μελέτη "Η οδυνηρή μνήμη της σάρκας: Ερωτικά ιχνηλατώντας την ποίηση του Κώστα Θ. Ριζάκη" (Εκδόσεις του Φοίνικα, 2017). Το 2018 διορίστηκε μέλος της Επιτροπής των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας.




(1).jpg)
.png)

