Ντόροθυ Πάρκερ (Dorothy Parker), «Αστέρι Αστεράκι μου»

Αστέρι μου εσύ, κάνε μου τη χάρη.
Τί να διαλέξω άραγε;
Να πάρω άφεση αμαρτιών;
η, μήπως, δετά παπούτσια ένα ζευγάρι;
Διαμαντένιο αρραβώνων δαχτυλίδι να ζητήσω;
λαμπερό, λεπτεπίλεπτο και ολοστρόγγυλο;
Η να παρακαλέσω, για ένα φρεσκοσκαμμένο
ανάχωμα να με καλύψει;

Απαλή μου εσύ αχτίδα, μήπως,
για χρυσό είναι καλύτερα να σε θερμοπαρακαλέσω;
ή με καράβια ν’ αρμενίζω
ή μήπως,
να σε ικετεύσω,
για πάντα να μισώ
δυο χείλη που ψέματα μου λένε;
Κρέμεσαι αστέρι μου ψηλά στον ουρανό ή βρίσκεσαι κοντά μου;
Καίει το φώς σου ή αργοσβήνει;
Μία είναι η ευχή μου!
και να την ξεστομίσω δεν τολμώ.
μήπως και, αληθινή τη χάρη μου την κάνεις.
δικό μου να τον έχω.
~
μετάφραση: Τζούτζη Μαντζουράνη
πηγή