Λένε πως δεν υπάρχεις.
Αντίθετα σ´ αυτούς που σέρνουν τις μεγάλες προσδοκίες
Εγώ το βλέμμα σου για μαρτυρία επικαλέστηκα
Αυτό που γίνεται σωσίβιο
μην ναυαγήσει ο άφτερος με το φευγιό σου
κι αλλάξει πριν την ώρα της η εποχή
Το είδα να ζυγίζεται στον ώμο
Είδα μια τούφα ανασηκωμένο ουρανό
ένα κλαδί στο στόμα
Κι όλα αυτά τα άσχετα που σφήνωσε η νύχτα στο σοβά
για να γεμίσει η μέρα
Λένε πως δεν υπάρχεις
Πως κάλυψες για λόγους πένθους τα φτερά.
Όμως το άλλο των ματιών δεν είναι αυτό που
μέσα μας καθιερώνει θάνατο;
Απόψε που σε βλέπω να κοιμάσαι
Όμορφος περιπλέεις στο σεντόνι μου
Απόψε που σε βλέπω να κοιμάσαι
Κάποτε, λέω, Τον τόπο μίας χώρας εύκρατης
Θα ερωτευτεί το χελιδόνι.
πηγή
Είδα μια τούφα ανασηκωμένο ουρανό
ένα κλαδί στο στόμα
Κι όλα αυτά τα άσχετα που σφήνωσε η νύχτα στο σοβά
για να γεμίσει η μέρα
Λένε πως δεν υπάρχεις
Πως κάλυψες για λόγους πένθους τα φτερά.
Όμως το άλλο των ματιών δεν είναι αυτό που
μέσα μας καθιερώνει θάνατο;
Απόψε που σε βλέπω να κοιμάσαι
Όμορφος περιπλέεις στο σεντόνι μου
Απόψε που σε βλέπω να κοιμάσαι
Κάποτε, λέω, Τον τόπο μίας χώρας εύκρατης
Θα ερωτευτεί το χελιδόνι.
πηγή
Η Ειρήνη Καραγιαννίδου-Φυτσιλή γεννήθηκε στη Δράμα. Σπούδασε Νομική και ζει στη Θεσσαλονίκη. Τίτλοι βιβλίων: Οι τέσσερις εποχές του [Α] (Λογότεχνον, 2013). Παραθαλάσσιο οικόπεδο (Πανοπτικόν, 2017)