Συμβαίνει καμιά φορά
να λέμε ψέματα.
Ας πούμε,
όταν είπα στον πατέρα,
πως το μικρόβιο στην καρδούλα του έφυγε,
στη θέση του λουλούδι φύτρωσε,
και ρίζωσε, βαθειά στην αορτική βαλβίδα.
Το δείχνει καθαρά η τελευταία ακτίνα:
ανθός λεμονιάς.
Μοσχοβολάει ολόκληρος,
κι δε χρειάζεται άφτερ σέιβ
να του βάζω, μα διασκεδάζω
με τους γιατρούς που γύρω του μαζεύονται,
τους φοιτητές που ακολουθούν
και μπερδεύονται (στα κλωνάρια των μαλλιών του).
Το καλύτερο, όμως, (ψέμα)
το κράτησα για μένα - διόλου μικρό πταίσμα:
είπα πως με πίστεψε.
~
από τη συλλογή "2017”, Εκδ. Κύφαντα, 2019
πηγή
ανθός λεμονιάς.
Μοσχοβολάει ολόκληρος,
κι δε χρειάζεται άφτερ σέιβ
να του βάζω, μα διασκεδάζω
με τους γιατρούς που γύρω του μαζεύονται,
τους φοιτητές που ακολουθούν
και μπερδεύονται (στα κλωνάρια των μαλλιών του).
Το καλύτερο, όμως, (ψέμα)
το κράτησα για μένα - διόλου μικρό πταίσμα:
είπα πως με πίστεψε.
~
από τη συλλογή "2017”, Εκδ. Κύφαντα, 2019
πηγή
Η Μαριάννα Πλιάκου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1976. Σπούδασε Ιστορία
και Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία στο Α.Π.Θ., και Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του
Λίβερπουλ. Ζει κι εργάζεται στο Guesnsey. Ποιήματά της βρίσκονται σε
λογοτεχνικά ιστολόγια, στα ελληνικά και τα αγγλικά, ενώ κάποια έχουν
δημοσιευτεί σε περιοδικά κι ανθολογίες στο Guernsey και τη Μεγάλη
Βρετανία. Τίτλοι βιβλίων: 1) Σιωπή, εκδ. Πολύτροπον, 2015. 2) 2017, εκδ. Κύφαντα, 2019. 3) Χ, εκδ. Βακχικόν, 2021




(1).jpg)
.png)

