Ρομπέρτο Χουαρός (Roberto Juarroz), «Ένα αγκάθι στο λαιμό..»

Ένα αγκάθι στο λαιμό
μπορεί ν' αδειάσει τη φωνή.
Ωστόσο η κενή φωνή μιλά επίσης.
Μονάχα η κενή φωνή
μπορεί να πει το ακίνητο άλμα
προς το πουθενά,
το δίχως λέξεις κείμενο,
της ιστορίας τα κενά,
την κρίση του τριαντάφυλλου,
το όνειρο κανένας να μην είσαι,
την πιο ερημωμένη αγάπη,
τους καταργηθέντες ουρανούς,
τις γιορτές της αβύσσου,
το σπασμένο κοχύλι.
Μονάχα η κενή φωνή
μπορεί για το κενό να ομιλεί.
Ή για το φωτεινό του ίσκιο.

~
Συλλογή «Κατακόρυφη ποίηση», μτφρ: Αργύρης Χιόνης, εκδ. Τα τραμάκια, 1997

Ευχαριστώ την κ. Αγγελική Κ. που μου έστειλε το ποίημα

Ο  Ρομπέρτο  Χουαρός  γεννήθηκε  το  1925 στο  Κορονέλ  Ντορέγκο έξω  από  το Μπουένος Άιρες. Σπούδασε   βιβλιοθηκονομία  και  επιστήμες  της  Πληροφορικής  και ειδικεύτηκε στη Σορβόνη. Θεωρείται ως ένας από τους   σημαντικότερους   ποιητές της Αργεντινής. Ήταν πανεπιστημιακός καθηγητής για πάνω από τριάντα χρόνια και μέλος της  Ακαδημίας των Γραμμάτων της χώρας του. Βραβεύτηκε με διεθνή βραβεία με σημαντικότερο το βραβείο της Διεθνούς Μπιενάλε Ποίησης της Λιέγης το 1992. Πέθανε στο Μπουένος Άιρες το 1995.

~

Ένα αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή, Ρομπέρτο Χουαρός (1925-1995)
Εισαγωγή, μετάφραση, επιλογή: Έλενα Σταγκουράκη

Στo παρόν αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή και πανεπιστημιακό, Ρομπέρτο Χουαρός, προτιμήσαμε, αντί να γράψουμε εμείς λίγα λόγια για τη ζωή του, ν’ αφήσουμε τον ίδιο τον ποιητή να μας μιλήσει γι’ αυτήν, ώστε ν’ ακουστεί καθαρότερη η φωνή του. Ας τον ακούσουμε λοιπόν: