(1).jpg)
.png)
Χτενίζεται ασταμάτητα ο φοβισμένος ουρανός
Ταξιδεύουν τα βλέφαρα
Ξεσκεπάζοντας αθόρυβα λόγια δυσεύρετα.
Μοσχοβολάνε οι φλέβες.
Ένα χέρι προβάλλει βιαστικά
Αμβλύνοντας των χειλιών τις γωνιές.
Ο φόβος κρυσταλλώνει στους ήχους των κρουστών
Το δέρμα πέτρινο αγγίζει θρόνους ανάλγητους.
Τα στάχυα στεφανώνουν το ενδεχόμενο.
Καθώς η γραμμή γεννάει πάλι το σύννεφο
Με πνίγει η κοροϊδία των διαστάσεων.
Βαθαίνουν οι σχισμές του προσώπου
Οι υδρορροές των ματιών μπουκώνουν.
Ασήκωτο ρήγμα η ανάσα στο ακέφαλο νεφέλωμα.
Κρεμασμένος μπρούμυτα στο μετεωρίτη
Απλώνω τα χέρια
Ν’ αγκαλιάσω όσο μπορώ περισσότερο
Απ’ το ψηφιδωτό του κόσμου.
Καθώς η μνήμη τινάζει τη σκόνη απ’ τα γυμνά κλαδιά
Ο Έρωτας χρωματίζει το μαύρο
Και το χαμόγελο του Ενδυμίωνα
Φωτίζει επιτέλους το πρόσωπό σου.
Ταξιδεύουν τα βλέφαρα
Ξεσκεπάζοντας αθόρυβα λόγια δυσεύρετα.
Μοσχοβολάνε οι φλέβες.
Ένα χέρι προβάλλει βιαστικά
Αμβλύνοντας των χειλιών τις γωνιές.
Ο φόβος κρυσταλλώνει στους ήχους των κρουστών
Το δέρμα πέτρινο αγγίζει θρόνους ανάλγητους.
Τα στάχυα στεφανώνουν το ενδεχόμενο.
Καθώς η γραμμή γεννάει πάλι το σύννεφο
Με πνίγει η κοροϊδία των διαστάσεων.
Βαθαίνουν οι σχισμές του προσώπου
Οι υδρορροές των ματιών μπουκώνουν.
Ασήκωτο ρήγμα η ανάσα στο ακέφαλο νεφέλωμα.
Κρεμασμένος μπρούμυτα στο μετεωρίτη
Απλώνω τα χέρια
Ν’ αγκαλιάσω όσο μπορώ περισσότερο
Απ’ το ψηφιδωτό του κόσμου.
Καθώς η μνήμη τινάζει τη σκόνη απ’ τα γυμνά κλαδιά
Ο Έρωτας χρωματίζει το μαύρο
Και το χαμόγελο του Ενδυμίωνα
Φωτίζει επιτέλους το πρόσωπό σου.
~
από τη συλλογή Παράκτιος πια ο έρωτας, εκδ. Πλέθρον, 2002
πηγή
Ο Νίκος Μυλόπουλος γεννήθηκε το 1951 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Ιατρική, ειδικεύτηκε στην Οφθαλμολογία και μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλία και στην Ιταλία. Το 1989 αναγορεύτηκε διδάκτορας της ιατρικής στο ΑΠΘ. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Οφθαλμολογικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ελληνικής Ομοσπονδίας Οφθαλμολογικών Εταιρειών και της Ελληνικής Εταιρείας Γλαυκώματος. Στην ποίηση εμφανίστηκε εκδίδοντας την πρώτη του συλλογή το 2002. με τίτλο "Παράκτιος πια ο έρωτας" (Πλέθρον). Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί στα περισσότερα ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά και στο διαδίκτυο. Είναι μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Τίτλοι βιβλίων: Παράκτιος πια ο έρωτας, Πλέθρον, 2002. Ένα παράθυρο με κιμωλία, Μεταίχμιο, 2005. Οι εραστές πάντα σιωπούν, Μεταίχμιο, 2007. Ξημερώνει στο γέλιο σου, Οι Εκδόσεις των Φίλων, 2011. Όνειρα σε συνέχειες, Σαιξπηρικόν, 2012. Τέλος της περιπλάνησης, Γαβριηλίδης, 2015. Οι εφτά καινούργιες μέρες, Ενεκεν, 2015. Όπως η θάλασσα με το αύριο, Γαβριηλίδης, 2016. Εγχείρημα φωτός, Κουκκίδα, 2018. Ο κλήρος του ανεκπλήρωτου, Οι εκδόσεις των φίλων, 2019. Ερασιτέχνης σχοινοβάτης, Κοράλλι, 2021.
από τη συλλογή Παράκτιος πια ο έρωτας, εκδ. Πλέθρον, 2002
πηγή
Ο Νίκος Μυλόπουλος γεννήθηκε το 1951 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Ιατρική, ειδικεύτηκε στην Οφθαλμολογία και μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλία και στην Ιταλία. Το 1989 αναγορεύτηκε διδάκτορας της ιατρικής στο ΑΠΘ. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Οφθαλμολογικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ελληνικής Ομοσπονδίας Οφθαλμολογικών Εταιρειών και της Ελληνικής Εταιρείας Γλαυκώματος. Στην ποίηση εμφανίστηκε εκδίδοντας την πρώτη του συλλογή το 2002. με τίτλο "Παράκτιος πια ο έρωτας" (Πλέθρον). Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί στα περισσότερα ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά και στο διαδίκτυο. Είναι μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Τίτλοι βιβλίων: Παράκτιος πια ο έρωτας, Πλέθρον, 2002. Ένα παράθυρο με κιμωλία, Μεταίχμιο, 2005. Οι εραστές πάντα σιωπούν, Μεταίχμιο, 2007. Ξημερώνει στο γέλιο σου, Οι Εκδόσεις των Φίλων, 2011. Όνειρα σε συνέχειες, Σαιξπηρικόν, 2012. Τέλος της περιπλάνησης, Γαβριηλίδης, 2015. Οι εφτά καινούργιες μέρες, Ενεκεν, 2015. Όπως η θάλασσα με το αύριο, Γαβριηλίδης, 2016. Εγχείρημα φωτός, Κουκκίδα, 2018. Ο κλήρος του ανεκπλήρωτου, Οι εκδόσεις των φίλων, 2019. Ερασιτέχνης σχοινοβάτης, Κοράλλι, 2021.
