Καθώς περνούσαν της Ησυχίας τ’ απόνερα
Έριξα την βαλίτσα μου μέσα.
Έβλεπα να την παίρνει το ρεύμα
Μ’ όλα τ’ αηδόνια του ρουχισμού πεθαμένα.
Κι όμως. Λαλώ με τα κόκαλα
Εκείνον τον αιωνόβιο ψίθυρο
Που μου έχει αναθέσει η φαντασία.
Λέω, γυμνός είναι ο βουβός, όχι ο πένης.
Γύρω η πεδιάδα. Τα διάσπαρτα
Σπίτια από σάρκα πελιδνή στο απόβραδο.
Ο σκελετός του πάρκου μαυρισμένος
Τον πλένει με υπομονή το χιόνι.
Το γέρικο αεροδρόμιο
Στην επαρχιακή του καρτερία.
Κοτσύφια, κάργιες, δρυοκολάπτες
Η γλώσσα πέτρινη, το ράμφος ανοιχτό.
Με κάθε περαστικό παζαρεύω
Τον λυγμό, τον βήχα, το μούγκρισμα.
Κλωτσάει ο άνεμος την καρδιά μου
Σαν να ήταν άρρωστο σκυλί.
Κι εγώ, μ’ εκείνη τη στριγκλιά που γεννήθηκα
Μ’ αυτή απαντάω στα μουγκά πουλιά
Σαν να ήταν ο θρήνος το νόμισμα
Που αγοράζει κελαδήματα τερπνά.
~
Από τη συλλογή Είκοσι τέσσερις χτύποι και σιωπή, εκδ. Μελάνι, 2019
Έριξα την βαλίτσα μου μέσα.
Έβλεπα να την παίρνει το ρεύμα
Μ’ όλα τ’ αηδόνια του ρουχισμού πεθαμένα.
Κι όμως. Λαλώ με τα κόκαλα
Εκείνον τον αιωνόβιο ψίθυρο
Που μου έχει αναθέσει η φαντασία.
Λέω, γυμνός είναι ο βουβός, όχι ο πένης.
Γύρω η πεδιάδα. Τα διάσπαρτα
Σπίτια από σάρκα πελιδνή στο απόβραδο.
Ο σκελετός του πάρκου μαυρισμένος
Τον πλένει με υπομονή το χιόνι.
Το γέρικο αεροδρόμιο
Στην επαρχιακή του καρτερία.
Κοτσύφια, κάργιες, δρυοκολάπτες
Η γλώσσα πέτρινη, το ράμφος ανοιχτό.
Με κάθε περαστικό παζαρεύω
Τον λυγμό, τον βήχα, το μούγκρισμα.
Κλωτσάει ο άνεμος την καρδιά μου
Σαν να ήταν άρρωστο σκυλί.
Κι εγώ, μ’ εκείνη τη στριγκλιά που γεννήθηκα
Μ’ αυτή απαντάω στα μουγκά πουλιά
Σαν να ήταν ο θρήνος το νόμισμα
Που αγοράζει κελαδήματα τερπνά.
~
Από τη συλλογή Είκοσι τέσσερις χτύποι και σιωπή, εκδ. Μελάνι, 2019
Η Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα. Σπούδασε Νομικά και Φιλολογία. Εργάστηκε μέχρι τη συνταξιοδότησή της ως καθηγήτρια στη Δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει δεκαπέντε βιβλία ποίησης, ένα βιβλίο με πεζά κείμενα κι έναν τόμο με μεταφράσεις αρχαίας ελληνικής λυρικής ποίησης. Ποίησή της έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Της έχουν απονεμηθεί: Το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2008 για το βιβλίο της «Λιμός», το Βραβείο Ποίησης 2015 του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού «Αναγνώστης» για το βιβλίο της «Το ελάχιστο ψωμί της συνείδησης» και το Βραβείο Καλύτερης Ποιητικής Συλλογής 2017 «Ζαν Μορεάς» από το «Γραφείον Ποιήσεως» για το βιβλίο της «Παράκτιος οικισμός».
Τίτλοι βιβλίων (Ποίηση): Τα άλογα του Μυροβλήτου (1974). Ηγησώ (1979). Χώμα (1985). Η προσευχή του αναιδούς (1991). Το κυπαρίσσι των εργατικών. (1995), Φορτίο (1997). Προς τα κάτω (1999). Ελάχιστα πριν (2005). Λιμός (2007). Πώς Αυτοκτονούν οι Ασσύριοι (2010). Ο τρόμος ως απλή μηχανή (2012). Το ελάχιστο Ψωμί της Συνείδησης (2014). Παράκτιος οικισμός (2017). Είκοσι τέσσερις χτύποι και σιωπή (2019). Ευγενής ναυσιπλοϊα (2021)




(1).jpg)
.png)
