(1).jpg)
.png)
Πάντα τον ήξερα λυπημένο.
Με καλημέριζε με κλίση κεφαλής
Και μια αμυδρή λάμψη στα χείλη.
Αυτό περισσότερο φανέρωνε την πρόθεση
Παρά τον ίδιο τον συμβατικό χαιρετισμό.
Άφηνε πίσω του καθώς χανόταν
Ένα πλήθος στικτές πεταλούδες
Θα ήταν από κάποιο είδος παραδείσιο
Φυλακισμένο κάτω από το παλτό.
Εκείνες με οδηγούσαν να κατέβω
Μες στο πηγάδι του μετρό λογαριάζοντας
Πόσες κηλίδες μάταιων συναντήσεων
Μπορούν να αντέξουν δυο μικρά φτερά.
Μα χθες, Δευτέρα, από το διαμέρισμά του
Ακούγονταν δυνατά φτεροκοπήματα
Λες και κρατούσε και πουλιά στα κλουβιά τους
Και τα λευτέρωσε εκεί μέσα ξαφνικά!
Να δείξω ανάστατη; Να τηλεφωνήσω;
Να απαιτήσω να τους ανοίξει παράθυρα;
Μα τα γέλια του; Αυτός γελούσε
Με πονηρία άστρου που διασώθηκε
Απ' την οργή του κοσμικού κατακλυσμού!
Το άφησα. Ήλθε το ασθενοφόρο
Και δεν έχω άλλα νέα του πια.
~
Από τη συλλογή Ευγενής ναυσιπλοϊα, εκδ. μελάνι, 2021
Με καλημέριζε με κλίση κεφαλής
Και μια αμυδρή λάμψη στα χείλη.
Αυτό περισσότερο φανέρωνε την πρόθεση
Παρά τον ίδιο τον συμβατικό χαιρετισμό.
Άφηνε πίσω του καθώς χανόταν
Ένα πλήθος στικτές πεταλούδες
Θα ήταν από κάποιο είδος παραδείσιο
Φυλακισμένο κάτω από το παλτό.
Εκείνες με οδηγούσαν να κατέβω
Μες στο πηγάδι του μετρό λογαριάζοντας
Πόσες κηλίδες μάταιων συναντήσεων
Μπορούν να αντέξουν δυο μικρά φτερά.
Μα χθες, Δευτέρα, από το διαμέρισμά του
Ακούγονταν δυνατά φτεροκοπήματα
Λες και κρατούσε και πουλιά στα κλουβιά τους
Και τα λευτέρωσε εκεί μέσα ξαφνικά!
Να δείξω ανάστατη; Να τηλεφωνήσω;
Να απαιτήσω να τους ανοίξει παράθυρα;
Μα τα γέλια του; Αυτός γελούσε
Με πονηρία άστρου που διασώθηκε
Απ' την οργή του κοσμικού κατακλυσμού!
Το άφησα. Ήλθε το ασθενοφόρο
Και δεν έχω άλλα νέα του πια.
~
Από τη συλλογή Ευγενής ναυσιπλοϊα, εκδ. μελάνι, 2021
Η Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα. Σπούδασε Νομικά και Φιλολογία. Εργάστηκε μέχρι τη συνταξιοδότησή της ως καθηγήτρια στη Δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει δεκαπέντε βιβλία ποίησης, ένα βιβλίο με πεζά κείμενα κι έναν τόμο με μεταφράσεις αρχαίας ελληνικής λυρικής ποίησης. Ποίησή της έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Της έχουν απονεμηθεί: Το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2008 για το βιβλίο της «Λιμός», το Βραβείο Ποίησης 2015 του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού «Αναγνώστης» για το βιβλίο της «Το ελάχιστο ψωμί της συνείδησης» και το Βραβείο Καλύτερης Ποιητικής Συλλογής 2017 «Ζαν Μορεάς» από το «Γραφείον Ποιήσεως» για το βιβλίο της «Παράκτιος οικισμός».
Τίτλοι βιβλίων (Ποίηση): Τα άλογα του Μυροβλήτου (1974). Ηγησώ (1979). Χώμα (1985). Η προσευχή του αναιδούς (1991). Το κυπαρίσσι των εργατικών. (1995), Φορτίο (1997). Προς τα κάτω (1999). Ελάχιστα πριν (2005). Λιμός (2007). Πώς Αυτοκτονούν οι Ασσύριοι (2010). Ο τρόμος ως απλή μηχανή (2012). Το ελάχιστο Ψωμί της Συνείδησης (2014). Παράκτιος οικισμός (2017). Είκοσι τέσσερις χτύποι και σιωπή (2019). Ευγενής ναυσιπλοϊα (2021)
