Βασίλης Φαϊτάς, «Αυτογνωσία»

Πάντοτε ήξερα πως ανήκα
στ' αδέσποτα μονοπάτια που καταλήγουν
σε μα αδιευκρίνιστη άνοιξη
σώμα φτιαγμένο από ρεμβασμούς
καρδιά που αγωνίζεται να γίνει
μέρος ενός ποιήματος
χαρταετός το φεγγάρι
υψώνει η γη τραβώντας
το δρόμο της μοίρας της.

Βρέχει εκεί κάτω
νύχτα σπαρμένη με γκρεμισμένες μέρες
κι ούτε θυμάται γιατί αργεί τόσο
το αύριο να εμφανιστεί
τώρα οπυ το πλήρωμα έφτασε και προσπερνάει
τις ηττημένες πατρίδες
τη σκουριά των λουλουδιών
παλεύει ν' ανακαλέσει στη μνήνη
το χρονικό μιας γνωριμίας που ήρθε ή θα 'ρθει
καθώς η φιγούρα του εκπεσόντος αγγέλου
διαλύεται στην απόσταση ενός νεύματος
στη λάμψη του πρωινού.
~
από τη συλλογή Ρους και ροή, εκδ. Μανδραγόρας, 2014

πηγή 

 

Ο Bασίλης Φαϊτάς κατάγεται από την Κέρκυρα, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει, το 1942. Σπούδασε νομικά στο Aριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εργάστηκε στην Τράπεζα της Eλλάδος ως το 2002. Παρουσιάστηκε πρώτη φορά στα γράμματα στο περιοδικό «Nέα Eστία» το 1966. Ποιήματά του έχουνε μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά και στα ιταλικά. Τίτλοι βιβλίων: «Άποικοι της νύχτας» (1966). «Γράμματα στον κόσμο», Θεσσαλονίκη (1980). «Υστερόγραφα για το αύριο» (ποιήματα 1980-1984), εκδ. Μανδραγόρας, 2010. «Συνάντηση με το σύμπαν», εκδ. Μανδραγόρας, 2011. «Ρους και ροή», εκδ. Μανδραγόρας, 2014. «Ο αλχημιστής του χάους», εκδ. Μανδραγόρας, 2015. "Στο καφέ «Εντροπία»", εκδ. Μανδραγόρας, 2017. «Το δάκρυ του Ηράκλειτου», εκδ. Μανδραγόρας, 2018. «Σκάκι με την αιωνιότητα», εκδ. Μανδραγόρας, 2021