Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Κατερίνα Ασημακοπούλου, «Μαθητεία στην ανεπάρκεια»

Φτιαγμένη από μανταρίνια
Με μία τρύπα στα πνευμόνια
Κανένα πρωινό δεν είναι καινούριο
Εισπνέω  τη βραδύτητα της αλλαγής
Το ζόρι της γέννας
 
Κρεμιέμαι από τις λέξεις σα να ήταν κλαδιά
Σα να μπορούσαν να με βγάλουν στην κατανόηση
Αν τις σκαρφάλωνα αν δε γλιστρούσα
 
Είμαι ακόμα εκείνο το κλαμένο κοριτσάκι
Πού χωρούσε στη γωνία του κρεβατιού
Ανάμεσα στον τοίχο και το μαξιλάρι
Ό,τι λέξεις έμαθα από τότε παραπάνω
Ποτέ δε με  βοήθησαν
Να σε φτάσω
~
πηγή

Η Κατερίνα Ασημακοπούλου γεννήθηκε το 1990 στην Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από την Νομική Σχολή του ΑΠΘ το 2014. Η ποιητική της  συλλογή “Μια σακούλα καραμέλες” ήταν υποψήφια για το κρατικό βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Λογοτέχνη και το Βραβείο Γιάννη Βαρβέρη για πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή. Ποιήματα και κριτικές της έχουν δημοσιευτεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Bibliotheque, Intellectum, Αναγνώστη και Θράκα. 
Τίτλοι βιβλίων: Μια σακούλα καραμέλες (Μελάνι, 2016)

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης