(1).jpg)
.png)
«Πώς βούλιαξε στα μυρωμένα γιασεμόκλωνα/ εκείνη η εποχή που νοικιάζαμε ποδήλατα/ Και τρέχαμε λάμποντας μισή ωρίτσα..»(Περιττή νοσταλγία, Ν.Καρούζος)
Αλλάζει ο καιρός αγάπη μου. Φοράει λινά
το καταχείμωνο και μάλλινα το καλοκαίρι. Σαν γελωτοποιός
παίζει με μας, βρίσκει το χάος αφορμή και εκδικείται. Έχουν
βουλιάξει τα φιλιά στην άσφαλτο, τα χέρια στραγγίζουν μόνο
πληγές, τα δάκρυα τις εποχές πενθούν. Τα δέντρα έγιναν
στάχτες, μένει η γη καμένη, λάβα από τα έγκατά της
αναβλύζει και μας ξεριζώνει.Οι άνθρωποι Ετιέν εξαντλούνται
σε αναλώσιμα υλικά.Σβήνουν τη μνήμη τους, σαν να
γεννήθηκαν σε παγωμένη στέπα. Μοιάζουν με οπλοστάσια,
κάθε τους σφαίρα, έτοιμη από καιρό. Ποια μάνα σίδερο
γέννησε; Ποιό στήθος βύζαξε το κερωμένο πρόσωπο
τους; Μεταδίδεται η ασθένειά τους. Σαν την πανούκλα
απλώνεται στα όνειρά μας.Τα αισθήματά μας αδρανούν, οι
λέξεις πια δεν ομιλούν, δεν γίνονται συνθήματα,
προσπίπτουν σε σοβάδες.
Θυμάμαι Ετιέν παιδί μάζευα βιολέτες λευκές και στόλιζα
το βάζο. ‘Όμορφα λουλούδια, γέμιζαν με μυρωδιές το σπίτι.
Άλλες φορές με μαργαρίτες φτιάχναμε βραχιόλια και τα
ζουμπούλια καρφώναμε στο στήθος. Μα το αγαπημένο μου
λουλούδι το κυκλάμινο ήταν. Τα μωβ του πέταλα,
ορθοπεταλιές στα όνειρά μου και ο λεπτός του μίσχος, μια
κλωστή, στη γη με συγκρατούσε. Πόσο λαχτάρησα αγάπη μου
πίσω να γυρίσω ένα λουλούδι να κόψω,
να στο καρφώσω στα μαλλιά.
το καταχείμωνο και μάλλινα το καλοκαίρι. Σαν γελωτοποιός
παίζει με μας, βρίσκει το χάος αφορμή και εκδικείται. Έχουν
βουλιάξει τα φιλιά στην άσφαλτο, τα χέρια στραγγίζουν μόνο
πληγές, τα δάκρυα τις εποχές πενθούν. Τα δέντρα έγιναν
στάχτες, μένει η γη καμένη, λάβα από τα έγκατά της
αναβλύζει και μας ξεριζώνει.Οι άνθρωποι Ετιέν εξαντλούνται
σε αναλώσιμα υλικά.Σβήνουν τη μνήμη τους, σαν να
γεννήθηκαν σε παγωμένη στέπα. Μοιάζουν με οπλοστάσια,
κάθε τους σφαίρα, έτοιμη από καιρό. Ποια μάνα σίδερο
γέννησε; Ποιό στήθος βύζαξε το κερωμένο πρόσωπο
τους; Μεταδίδεται η ασθένειά τους. Σαν την πανούκλα
απλώνεται στα όνειρά μας.Τα αισθήματά μας αδρανούν, οι
λέξεις πια δεν ομιλούν, δεν γίνονται συνθήματα,
προσπίπτουν σε σοβάδες.
Θυμάμαι Ετιέν παιδί μάζευα βιολέτες λευκές και στόλιζα
το βάζο. ‘Όμορφα λουλούδια, γέμιζαν με μυρωδιές το σπίτι.
Άλλες φορές με μαργαρίτες φτιάχναμε βραχιόλια και τα
ζουμπούλια καρφώναμε στο στήθος. Μα το αγαπημένο μου
λουλούδι το κυκλάμινο ήταν. Τα μωβ του πέταλα,
ορθοπεταλιές στα όνειρά μου και ο λεπτός του μίσχος, μια
κλωστή, στη γη με συγκρατούσε. Πόσο λαχτάρησα αγάπη μου
πίσω να γυρίσω ένα λουλούδι να κόψω,
να στο καρφώσω στα μαλλιά.
~
από τη συλλογή Της μοναξιάς θαλλόφυτα, εκδ. Ρώμη, 2021
πηγή
Γεννήθηκα στην Κέρκυρα το 1977. Σπούδασα στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στο τμήμα της Ελληνικής Φιλολογίας. Εργάζομαι στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ως φιλόλογος από το 2003. Ποιήματά μου έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Αυγή, στα λογοτεχνικά περιοδικά Θευθ, Μανδραγόρας, Δίοδος, Παρέμβαση, Οδός Πανός και σε ηλεκτρονικές ιστοσελίδες, ενώ έχω βραβευτεί σε ποιητικούς διαγωνισμούς. Το 2017 ολοκλήρωσα τη φοίτησή μου στο μεταπτυχιακό «Δημιουργικής Γραφής» του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Φοίτησα επίσης κατά το ακαδημαϊκό έτος 2019-20 στο μεταπτυχιακό του τμήματος Αρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας & Μουσειολογίας με τίτλο «Διαχείριση και Ανάδειξη Πολιτιστικής Πληροφορίας» και βρίσκομαι στην εκπόνηση της διπλωματικής μου εργασίας. Παράλληλα από το 2008 σκηνοθετώ και επιμελούμαι μαθητικές παραστάσεις.
Τίτλοι βιβλίων: Στην πιθανότητα στηρίζεται η αγάπη (2016). Το ανεπίδοτο της συντριβής (2017). Γώγου και Σέξτον. Η απόσταση που τις ενώνει (2020). Της μοναξιάς θαλλόφυτα (2021).
από τη συλλογή Της μοναξιάς θαλλόφυτα, εκδ. Ρώμη, 2021
πηγή
Γεννήθηκα στην Κέρκυρα το 1977. Σπούδασα στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στο τμήμα της Ελληνικής Φιλολογίας. Εργάζομαι στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ως φιλόλογος από το 2003. Ποιήματά μου έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Αυγή, στα λογοτεχνικά περιοδικά Θευθ, Μανδραγόρας, Δίοδος, Παρέμβαση, Οδός Πανός και σε ηλεκτρονικές ιστοσελίδες, ενώ έχω βραβευτεί σε ποιητικούς διαγωνισμούς. Το 2017 ολοκλήρωσα τη φοίτησή μου στο μεταπτυχιακό «Δημιουργικής Γραφής» του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Φοίτησα επίσης κατά το ακαδημαϊκό έτος 2019-20 στο μεταπτυχιακό του τμήματος Αρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας & Μουσειολογίας με τίτλο «Διαχείριση και Ανάδειξη Πολιτιστικής Πληροφορίας» και βρίσκομαι στην εκπόνηση της διπλωματικής μου εργασίας. Παράλληλα από το 2008 σκηνοθετώ και επιμελούμαι μαθητικές παραστάσεις.
Τίτλοι βιβλίων: Στην πιθανότητα στηρίζεται η αγάπη (2016). Το ανεπίδοτο της συντριβής (2017). Γώγου και Σέξτον. Η απόσταση που τις ενώνει (2020). Της μοναξιάς θαλλόφυτα (2021).
