Έπιασα κι άνοιξα
Με βρώμικα τα χέρια μου, από το ράφι
Τα ποίματά σου.
Μονάχα μια στιγμή στην διάθεσή μου.
Θέλω στη γη
Όπως εσύ
Μόνο στη γη
Και τα μετέωρά μου βήματα ακόμη
-Κι αυτά σ’εκείνην.
Είδα άλλους
Πολλοστούς, σε βάθρο ξέγκλαρο
Μέσα στης δημοσιάς τον αγοραίο πανικό.
Το βάθρο εκείνο ξεπερνούσε
Το ύψος από τα κυκλάμινα.
Κι είπα εγώ, θέλω στη γη
Πιο κάτω από έναν ίσκιο μωβ
Ό,τι είναι να βαδίσω.
~
πηγή
Με βρώμικα τα χέρια μου, από το ράφι
Τα ποίματά σου.
Μονάχα μια στιγμή στην διάθεσή μου.
Θέλω στη γη
Όπως εσύ
Μόνο στη γη
Και τα μετέωρά μου βήματα ακόμη
-Κι αυτά σ’εκείνην.
Είδα άλλους
Πολλοστούς, σε βάθρο ξέγκλαρο
Μέσα στης δημοσιάς τον αγοραίο πανικό.
Το βάθρο εκείνο ξεπερνούσε
Το ύψος από τα κυκλάμινα.
Κι είπα εγώ, θέλω στη γη
Πιο κάτω από έναν ίσκιο μωβ
Ό,τι είναι να βαδίσω.
~
πηγή
Η Ελένη Βελέντζα γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1987. Κατάγεται από τη Δροσιά Χαλκίδος και τις Αγδίνες της Β. Εύβοιας. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στη συνέχεια εγκληματολογία στο Βέλγιο. Τίτλοι βιβλίων: Ίσως πόθοι (Γαβριηλίδης, 2017). Το φίλημα του ήλιου (Σμίλη, 2019)