Μαρία Τζίκα, «Άσχημες γυναίκες»

Μια άσχημη γυναίκα
αδιάφορα εντυπωμένη
στην επιφάνεια του αέρα,
οι τρίχες της κομμένες κλωστές
άτσαλα κεντούν το κρανίο,
μάτια μικρά
στενεμένα από ανία,
κρατήρες παγιωμένης λάβας,
δεν απειλούν καμιάν υπόσταση με φλόγα,
αναγερτή στις πτυχές της μητρότητας
κακοτυχίζει κάθε ιδρωμένη επαφή.
Αδιαφορώντας για ατυχείς ασυμμετρίες
της διαλεγμένης ανοσίας
αυτοανακηρύχτηκε
η όμορφη για πάντα.

Μια άσχημη γυναίκα,
μια ενοχλητική σκίαση
της ορθής επιλογής,
του αγαθού έρωτα,
το πνεύμα της δέσμιο
μυθωδών πραγμάτων
μιαν άδηλη προσποίηση
διαβρώνει το αμιγές μυαλό,
εν τέλει
δεν αποτραβήχτηκε ποτέ
από την επίκτητη συνθήκη
της δύσμορφης ανο-η-σίας της.
~
από τη συλλογή Ελαττωματικό χώμα», εκδ. Το Κεντρί, 2015
πηγή

Η Μαρία Τζίκα γεννήθηκε το Σεπτέμβριο του 1980 στην Θεσσαλονίκη. Κατάγεται από τη Χαλκιδική και μεγάλωσε στον Πολύγυρο. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Πάτρας και μεταπτυχιακή φοιτήτρια στη Δημιουργική Γραφή του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Τίτλοι βιβλίων: Ελαττωματικό χώμα (Το Κεντρί, 2015). Μισός θεός (Βακχικόν, 2019)