Ρομπέρτο Χουαρός (Roberto Juarroz), «Υπάρχουν λέξεις..»

Υπάρχουν λέξεις
που μοιάζουν πιο πολύ με τη σιωπή παρά με λέξεις.
Όχι γιατί προφέρονται με χαμηλή φωνή
ή τις σκεπάζει η ομίχλη
ή διαγράφονται στον επηρμένο ίσκιο του θανάτου.
Αυτές οι λέξεις σκάβουν σήραγγες ανέλπιστες
μες στην μονότονη ομιλία του ανθρώπου,
περιφρονούνε τα ψευδόχρυσα υφάσματα του μύθου
που τυλίγει τις αυλικές εκφράσεις
και είναι πάντα έτοιμες να δραπετεύσουν
από τα νόθα κείμενα που συναρμόζουμε.

Τα λεξικά τις σταυρώνουνε στα φύλλα τους,
οι οικοδόμοι τις χρησιμοποιούν ως τούβλα ή πλίνθους,
οι διευθυντές τις φυλακίζουν στους κανόνες τους,
οι πωλητές τις τυπώνουνε στα είδη τους,
οι ιεροκήρυκες τις εκτοξεύουν σαν άχρωμα χαλίκια.

Όμως αυτές οι λέξεις δεν είναι μοναχές τους
και καθεμιά αναζητά την όμοιά της
και ανακτά την αποπλανημένη ουσία,
το αταξινόμητο στοιχείο
που την κάνει σιωπή να είναι μάλλον παρά λέξη,
σιωπή χωρίς σιωπή.

~
Συλλογή «Κατακόρυφη ποίηση», μτφρ: Αργύρης Χιόνης, εκδ. Τα τραμάκια, 1997

Ευχαριστώ την κ. Αγγελική Κ. που μου έστειλε το ποίημα

Ο  Ρομπέρτο  Χουαρός  γεννήθηκε  το  1925 στο  Κορονέλ  Ντορέγκο έξω  από  το Μπουένος Άιρες. Σπούδασε   βιβλιοθηκονομία  και  επιστήμες  της  Πληροφορικής  και ειδικεύτηκε στη Σορβόνη. Θεωρείται ως ένας από τους   σημαντικότερους   ποιητές της Αργεντινής. Ήταν πανεπιστημιακός καθηγητής για πάνω από τριάντα χρόνια και μέλος της  Ακαδημίας των Γραμμάτων της χώρας του. Βραβεύτηκε με διεθνή βραβεία με σημαντικότερο το βραβείο της Διεθνούς Μπιενάλε Ποίησης της Λιέγης το 1992. Πέθανε στο Μπουένος Άιρες το 1995.

~

Ένα αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή, Ρομπέρτο Χουαρός (1925-1995)
Εισαγωγή, μετάφραση, επιλογή: Έλενα Σταγκουράκη

Στo παρόν αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή και πανεπιστημιακό, Ρομπέρτο Χουαρός, προτιμήσαμε, αντί να γράψουμε εμείς λίγα λόγια για τη ζωή του, ν’ αφήσουμε τον ίδιο τον ποιητή να μας μιλήσει γι’ αυτήν, ώστε ν’ ακουστεί καθαρότερη η φωνή του. Ας τον ακούσουμε λοιπόν: