Νίκος Μυλόπουλος, «Σαν ληγμένη γιορτή»

Εξωτική ομορφιά, χορεύτρια με μέση πικραμύγδαλο το αύριο
Με τρεχαντήρια αριθμούς αντί για πόδια σαν ληγμένη γιορτή
Ενέδρες στήνει απρόβλεπτες σε άγνωστους στρατιώτες.
Χαρίζουμε τότε ανοδικά φιλιά ώς τον λαιμό των λουλουδιών
Μέγιστη προκαλώντας ηδονή στ’ ασπόνδυλα
Αρώματα στα φύλλα και στα χρόνια.
Σαν κουβαρίστρες αβίαστα ξετυλίγονται οι ωραίες στιγμές
Εντύπωμα αφήνοντας βαθύ η κάθε μια στο πέρασμά της.
Ώσπου με μάτια υγρά απαστράπτοντα
Πορευόμαστε με μπαστούνι λευκό και αθόρυβο
Στης ζωής τα ξεχασμένα μονοπάτια.

Στις γύρω αλέες λωτοί
Καταβροχθίζουν ανθρώπους να ξεχάσουν.

~
από τη συλλογή Ο κλήρος του ανεκπλήρωτου, Οι εκδόσεις των φίλων, 2019
πηγή

Ο Νίκος Μυλόπουλος γεννήθηκε το 1951 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Ιατρική, ειδικεύτηκε στην Οφθαλμολογία και μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλία και στην Ιταλία. Το 1989 αναγορεύτηκε διδάκτορας της ιατρικής στο ΑΠΘ. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Οφθαλμολογικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ελληνικής Ομοσπονδίας Οφθαλμολογικών Εταιρειών και της Ελληνικής Εταιρείας Γλαυκώματος. Στην ποίηση εμφανίστηκε εκδίδοντας την πρώτη του συλλογή το 2002. με τίτλο "Παράκτιος πια ο έρωτας" (Πλέθρον). Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί στα περισσότερα ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά και στο διαδίκτυο. Είναι μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Τίτλοι βιβλίων: Παράκτιος πια ο έρωτας, Πλέθρον, 2002. Ένα παράθυρο με κιμωλία, Μεταίχμιο, 2005. Οι εραστές πάντα σιωπούν, Μεταίχμιο, 2007. Ξημερώνει στο γέλιο σου, Οι Εκδόσεις των Φίλων, 2011. Όνειρα σε συνέχειες, Σαιξπηρικόν, 2012. Τέλος της περιπλάνησης, Γαβριηλίδης, 2015. Οι εφτά καινούργιες μέρες, Ενεκεν, 2015. Όπως η θάλασσα με το αύριο, Γαβριηλίδης, 2016. Εγχείρημα φωτός, Κουκκίδα, 2018. Ο κλήρος του ανεκπλήρωτου, Οι εκδόσεις των φίλων,  2019. Ερασιτέχνης σχοινοβάτης, Κοράλλι, 2021.