Κατερίνα Ασημακοπούλου, «Φυγάδες»

Εγώ ποτέ δεν είχα ανέβει σε ξυλοπόδαρα, είδα όμως εσένα να τα δένεις στα πόδια σου,
να ψηλώνεις, να πετάς,
να σωριάζεσαι προσπαθώντας να φύγεις από τη ζωή μου,
σαν να ‘τανε η ζωή μου τι,
ένα πλάνο από άλλη μια ταινία, κι εσύ να έκανες την έξοδο σου προς τα πάνω,
εγώ ποτέ δεν είχα πουθενά αλλού να πάω, αυτή είναι η ζωή μου,
αυτή είναι η ταινία που παίζω, αν θες,
αν θες, είναι ένα τραγούδι που τραγουδούσαμε παλιά, μόνο που εγώ
δε μπορώ να σταματήσω να το τραγουδώ,
εγώ που κάθε μέρα βλέπω το πολύ να λιγοστεύει, το λίγο να γιγαντώνεται,
κι εσένα να σου τρώει τα ξυλοπόδαρα η λάσπη
η ζωή μου,
φύγε λοιπόν, βρες άλλο τρόπο, σκέψου κάτι πιο πρωτότυπο, πιο σταθερό,
κάτι να σε κρατήσει πιο στιβαρά από τη δική μου τη ζωή,
περπάτα στις άκρες των δαχτύλων σου, αν χρειαστεί, των δαχτύλων των χεριών σου,
γίνε κύκλος και κύλα έξω απ’ τη σκηνή, όμως φύγε,
ζήτα άσυλο στις λεμονιές, η γη είναι γενναιόδωρη
εξακολουθεί πάντα να δίνει στους φυγάδες,
κι εγώ θα βάλω τα ξυλοπόδαρα σου σε προθήκη,
πάντα μου ασκούσαν έλξη οι αποτυχημένες απόπειρες,
είναι κραυγές που δεν ακούγονται
μέχρι να βγεις από το πλάνο
~
από τη συλλογή Μια σακούλα καραμέλες, εκδ. Μελάνι, 2016
πηγή

Η Κατερίνα Ασημακοπούλου γεννήθηκε το 1990 στην Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από την Νομική Σχολή του ΑΠΘ το 2014. Η ποιητική της  συλλογή “Μια σακούλα καραμέλες” ήταν υποψήφια για το κρατικό βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Λογοτέχνη και το Βραβείο Γιάννη Βαρβέρη για πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή. Ποιήματα και κριτικές της έχουν δημοσιευτεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Bibliotheque, Intellectum, Αναγνώστη και Θράκα. 

Τίτλοι βιβλίων: Μια σακούλα καραμέλες (Μελάνι, 2016)