Η μάνα μου
είναι ένα σπασμένο λαγήνι που στάζει
και λιγοστεύει διαρκώς.
Η μάνα μου ολοένα
μαδάει ένα ερωτηματικό.
Αναρωτιέται για τους λεμονανθούς.
Του γάμου μου ή του γάμου της;
Mπερδεύεται με το κουτάλι.
Να με ταΐσει ή να φάει;
Στις τσέπες της βρίσκω συχνά
μαντήλια αποχαιρετισμού.
Η μάνα μου
είναι ένα πληγωμένο ωδικό πουλί.
Κοιτάζει ώρες έξω από το παράθυρο.
Μιλά και πέφτουνε στο πάτωμα
ρινίσματα, ξέφτια και ροκανίδια.
Σκύβω και τα μαζεύω.
'Αλλα τα βάζω στο συρτάρι μου
και άλλα κάτω από το μαξιλάρι
μαζί με τ' αναθήματα κι όλα τα τιμαλφή
που έχω φυλαγμένα.
Τα φωτεινά απογεύματα
μ΄ένα καλειδοσκόπιο ονοματίζουμε τα χρώματα
ξανά, μαζί, από την αρχή.
Αυτό μάνα, είναι το κόκκινο ,το πράσινο,
Αυτό της αγκαλιάς, αυτό του χωρισμού,
Αυτό της ξενιτιάς.
Αστο, μάνα αυτό, αυτό είναι της λήθης.
Θέλω
να είναι πάντα εκεί
η μάνα μου
ένα λεπτόφλουδο, μα υπέρχειλο
δροσιστικό λαγήνι.
πηγή
είναι ένα σπασμένο λαγήνι που στάζει
και λιγοστεύει διαρκώς.
Η μάνα μου ολοένα
μαδάει ένα ερωτηματικό.
Αναρωτιέται για τους λεμονανθούς.
Του γάμου μου ή του γάμου της;
Mπερδεύεται με το κουτάλι.
Να με ταΐσει ή να φάει;
Στις τσέπες της βρίσκω συχνά
μαντήλια αποχαιρετισμού.
Η μάνα μου
είναι ένα πληγωμένο ωδικό πουλί.
Κοιτάζει ώρες έξω από το παράθυρο.
Μιλά και πέφτουνε στο πάτωμα
ρινίσματα, ξέφτια και ροκανίδια.
Σκύβω και τα μαζεύω.
'Αλλα τα βάζω στο συρτάρι μου
και άλλα κάτω από το μαξιλάρι
μαζί με τ' αναθήματα κι όλα τα τιμαλφή
που έχω φυλαγμένα.
Τα φωτεινά απογεύματα
μ΄ένα καλειδοσκόπιο ονοματίζουμε τα χρώματα
ξανά, μαζί, από την αρχή.
Αυτό μάνα, είναι το κόκκινο ,το πράσινο,
Αυτό της αγκαλιάς, αυτό του χωρισμού,
Αυτό της ξενιτιάς.
Αστο, μάνα αυτό, αυτό είναι της λήθης.
Θέλω
να είναι πάντα εκεί
η μάνα μου
ένα λεπτόφλουδο, μα υπέρχειλο
δροσιστικό λαγήνι.
πηγή
Η Δήμητρα Κουβάτα (Βελεστίνο, 1970) σπούδασε Φιλοσοφία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου και εργάζεται ως καθηγήτρια στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έχει ασχοληθεί με την επιμέλεια βιβλίων και την ανθολόγηση. Συνεργάστηκε με λογοτεχνικά περιοδικά, όπως: Παρέμβαση, Μανδραγόρας, Δίοδος 66100, Το κοράλλι, Εμβόλιμον, Νόημα, Ερατώ, Καρυοθραύστις κ.ά. δημοσιεύοντας ποιήματα και μικρά διηγήματα. Ποιήματά της, επίσης, συμπεριλαμβάνονται σε συλλογικούς τόμους και ανθολογίες, ενώ αρκετά δημοσιεύτηκαν μεταφρασμένα στα Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά σε περιοδικά ποίησης (FIXPOETRY, Ιnverso- Giornale di poesia, ARS POETICA ERATO).
Τίτλοι βιβλίων: Σκυλί δεμένο (Μανδραγόρας, 2017). Καθαρό Οινόπνευμα (Μανδραγόρας, 2020).




(1).jpg)
.png)

