Τάσος Πορφύρης, «Παράκληση»

Κι αν είναι να μού μιλήσεις
μίλα μου καλύτερα για την Άνοιξη
γιατί χόρτασα δεκάρικους λόγους
και στολισμένες σαν ανέραστες γυναίκες φράσεις.
Κι αν τούτο δεν το μπορείς
άφησε τη σιωπή να τριγυρίζει απαρηγόρητη
στα συντρίμμια τής χθεσινής γιορτής
άφησέ την γιατί ήρθε ή ώρα της
όπως όταν το σώμα μας ελευθερώνεται απ’ όλα
μένοντας τυλιγμένο στην μοναξιά του.
Πώς αδειάζει ή θύμηση και μένει ή τύψη
σαν βαλσαμωμένο γεράκι.
Κι αν είναι να συνεχίσεις
πες μου καλύτερα για την Αγάπη
για το χαμόγελο
τη γεύση των φιλιών
και την ανάσα της
για τις αλήθειες που επαναλαμβάνονται
από γενιά σε γενιά.
Πε μου, πώς ανθίζουν και πώς γυμνώνονται τα δέντρα
πώς ωριμάζουν οι καρποί με τον ήλιο
και το τραγούδι τού τζίτζικα
πώς ξημερώνει στο δάσος
πώς κλαίνε τα ξύλα στο τζάκι τις αναμνήσεις τους.
Γιατί ήμουν ένας άσπρος τοίχος
και δέχτηκα όλα τα συνθήματα
και στον ιστό μου κυμάτισαν όλες οι παντιέρες.
Κ’ ύστερα μίλα μου για την πείνα.
Θύμισέ μου πώς πεθαίναν τ᾿ αδέρφια στα πεζοδρόμια.
Τραγούδησε μου το μοιρολόι τής μεγάλης πολιτείας
πώς ξεκινούσαν οι αυγές κουβαλώντας πάχνη
να σκεπάσουν τούς ήλιους
που βασίλευαν στην Καισαριανή και στο Χαϊδάρι.
~
από τη συλλογή Νεμέρτσκα, 1961

Ευχαριστώ την Αγγελική Κ. που μου έστειλε το ποίημα
Ο Τάσος Πορφύρης διαβάζει ποιήματά του

Τάσος Πορφύρης: «Γεννήθηκα στον Άγιο Κοσμά Πωγωνίου το 1931 από γονείς αγρότες. Το 1938 μετανάστευσα με την οικογένειά μου στην Αθήνα όπου ο πατέρας μου είχε ανοίξει μαζί με τον πρώτο του ξάδελφο μαγαζί -ζαχαροπλαστείο- στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου 24. Τον Δεκέμβριο του 1941 πίσω στο χωριό από τον εφιάλτη της πείνας. Παραμονή μέχρι τον Δεκέμβρη του 1945 –τέσσερα χρόνια, τα χρόνια της εφηβείας, των πληγών, του έρωτα, της κατοχής, του αντάρτικου-. Τον Δεκέμβριο του 1945 πίσω στη «Βαβυλώνα». Μέση Β’ Εμπορική Σχολή στην οδό Λευκωσίας 60 στα Πατήσια, αποφοίτηση το 1949, έχω φίλους από το 1946 από τη Σχολή. Εξήντα χρόνια και ‘βάλε’ μια ζωή. Το 1955 δημοσιεύτηκε στην «Επιθεώρηση Τέχνης» το ποίημά μου: «Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα». Συνεργάστηκα με τα περιοδικά: Μαρτυρίες, Σημειώσεις, Φηγός, Ηπειρωτικό Ημερολόγιο, Ζωσιμάδες, Οροπέδιο, Πλανόδιον και Μανδραγόρας»

Τίτλοι βιβλίων: Νεμέρτσκα (Γεμεντζόπουλος, 1961). Tο εγκαταλειμμένο σπίτι (Θεσμός, 1968). Flash back (Λύσεις, 1971). Τοπίο (Λύσεις, 1973). Η πέμπτη έξοδος (Σημειώσεις, 1980). Τα λαβωμένα (Έρασμος, 1996). Πολυφωνικόν, ανθολογία Ηπειρώτικης ποίησης, (Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων, 2002). Σώμα κινδύνου (Ύψιλον,  2004). Η δοντάγρια, διηγήματα (Σοκόλης, 2006). Έρημα (Ύψιλον, 2008). Χρονοσυλέκτης (Ύψιλον, 2011). Νεμέρτσκα, ποιήματα 1961 - 2011 (Εκδόσεις των φίλων, 2011). Τα σπίτια, πεζογραφήματα. (Πανοπτικόν, 2013). Οι μέσα μας πληγές (Ύψιλον / βιβλία 2015). Ισόβια Θλίψη Ύψιλον / βιβλία 2019. Ρωσσοχώρι, Δροσιά και λίγο από Σταμάτα (Ρώμη, 2020)