Κατερίνα Ζησάκη, «το λάθος»

το μεγαλύτερο όργανο στο
σώμα
είναι
η φωνή

με δύο χέρια την ίσιωσα σαν το ραβδί για να γίνω
ένας άλλος πατέρας
να τα πω καλύτερα
να γιατρευτεί η πληγή
της οποίας το πύο διέτρεχε ολόκληρη την αγάπη

τα στήθη μου εμφανώς διαφωνούσαν
βγάλαν τα παιδιά σπυριά
φούσκωσαν τα μάτια κι έπεσαν
οι βολβοί στη γη
ένας άλλος τρόπος

δεν θα επιμείνω στη σπορά
θα σαπίσει θα το φάμε θα χαθεί
ό,τι και να πιάσει
φέρ’ το πονεμένο σου
το σιχαμερό
θα το κάνω μάκια να περάσει

είμαι
ο άλλος κόσμος

~
πηγή

H Κατερίνα Ζησάκη γεννήθηκε στη Λάρισα το 1984. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Ποιήματα της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και ιστότοπους. Συμμετέχει στη συντακτική ομάδα του περιοδικού "Μανδραγόρας". Τίτλοι βιβλίων: Ιστορίες απ' το ονειροσφαγείο (Μανδραγόρας, 2014). Μισέρημος (Μανδραγόρας, 2018)