Ντύνομαι βιαστικά.
Τραβῶ δυὸ μαῦρες γραμμὲς στὰ μάτια μου.
Φορῶ τὸ ἀγαπημένο μου τζάκετ.
Κατεβαίνω κέντρο καὶ
μπαίνω στὸ μπὰρ ποὺ συχνάζω.
Δὲν χρειάζεται κὰν νὰ παραγγείλω.
Μὲ ξέρουν πολλοί,
ἀλλὰ κανεὶς δὲν μὲ γνωρίζει.
Πίνω
καπνίζω
χορεύω σὰν ἠλίθια
περιμένοντας μιὰ φωνὴ γιὰ νὰ οὐρλιάξω.
Ὅλοι μὲ βλέπουν καὶ χαμογελοῦν,
ἄλλοι χειροκροτοῦν.
Γελῶ κι ἐγὼ μαζί τους.
Εἶμαι πολὺ καλὴ
μὲ αὐτὰ ποὺ φοράω,
γιατὶ κανεὶς δὲν καταλαβαίνει ὅτι
ἐγὼ
θέλω ἁπλῶς νὰ ξαπλώσω στὸ ξύλινο δάπεδο
καὶ νὰ πεθάνω.
Τραβῶ δυὸ μαῦρες γραμμὲς στὰ μάτια μου.
Φορῶ τὸ ἀγαπημένο μου τζάκετ.
Κατεβαίνω κέντρο καὶ
μπαίνω στὸ μπὰρ ποὺ συχνάζω.
Δὲν χρειάζεται κὰν νὰ παραγγείλω.
Μὲ ξέρουν πολλοί,
ἀλλὰ κανεὶς δὲν μὲ γνωρίζει.
Πίνω
καπνίζω
χορεύω σὰν ἠλίθια
περιμένοντας μιὰ φωνὴ γιὰ νὰ οὐρλιάξω.
Ὅλοι μὲ βλέπουν καὶ χαμογελοῦν,
ἄλλοι χειροκροτοῦν.
Γελῶ κι ἐγὼ μαζί τους.
Εἶμαι πολὺ καλὴ
μὲ αὐτὰ ποὺ φοράω,
γιατὶ κανεὶς δὲν καταλαβαίνει ὅτι
ἐγὼ
θέλω ἁπλῶς νὰ ξαπλώσω στὸ ξύλινο δάπεδο
καὶ νὰ πεθάνω.
Η Αυγή Λίλλη γεννήθηκε το 1980. Ζει και εργάζεται στη Λευκωσία. Γράφει ποίηση, μικροδιηγήματα, δραματικούς μονολόγους για τη σκηνή και σενάρια για ταινίες μικρού μήκους. Την ενδιαφέρει ιδιαίτερα η αλληλεπίδραση της ποίησης με τις εικαστικές και παραστατικές τέχνες. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Πρόχειρες σημειώσεις πάνω σε ένα σωσίβιο (Αρμίδα, 2011) και Η Σφαγή του Αιώνα (Θράκα, 2018). Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά και σε ανθολογίες, ενώ ορισμένα έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα ισπανικά και στα τουρκικά. Σπούδασε Κλασική και Νεοελληνική Φιλολογία. Είναι διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ, 2017) και η υπό έκδοση διατριβή της αφορά στο κριτικό και μυθιστοριογραφικό έργο του μεταπολεμικού πεζογράφου και κριτικού Αλέξανδρου Κοτζιά (1926-1992).




(1).jpg)
.png)

