(1).jpg)
.png)
Έχω εσένα, τίποτα δεν φοβάμαι, θυμάμαι που ’πες.
(1)
Το σ’ αγαπάω κάθε φορά που μου λες του ήλιου μοιάζει.
(2)
Μαξιλάρι σου μαλακό θα γίνω ’γώ, να μου κοιμάσαι.
(3)
Χαρά μου, εσύ, ουρανέ μου όμορφε, μη συννεφιάζεις...
(4)
Μετράω λεπτά, μετράω ώρες, μέρες, όλο μετράω...
(5)
Αν δεν με πάρεις, πάει να πει πέθανες ή ξεχάστηκες;
(6)
Τη νύχτα, φως μου, να μου έρχεσαι όταν κοιμούνται όλοι.
(7)
Από το πρωί η φωνή σου τριπλά φλιπ στ’ αφτιά μου κάνει.
(8)
Όταν σε σφίγγω με το ένα χέρι μου, ζηλεύει τ’ άλλο.
(9)
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ, αν γράφεις, σίγουρα πιάνει.
(10)
Θα σ’ αγαπάω και αύριο, σου λέω για καληνύχτα.
(11)
Σαν παυσίπονο κάθε μέρα τρεις φορές θέλω να με παίρνεις.
(12)
Έπιασ’ αέρας και μας σήκωσε· κοίτα τώρα, πετάμε.
(13)
Επειδή τώρα σε πεινώ και σε διψώ, τη γλώσσα αλλάζω.
(14)
Σήμερα μόνο πες μου πως δεν μ’ αγαπάς, πως θα μ’ αφήσεις.
(15)
Στην αγκαλιά μου η ηχώ τ’ όνομά σου μου επιστρέφει.
(16)
Βρέχει, ψυχή μου! Αχ, πώς θα σε στεγνώσω άμα μου βραχείς;
(17)
Μυαλό και σώμα διχασμός· σώμα είναι και σε ζητάει.
(18)
Σου ’χα ζητήσει τις Κυριακές, μα θέλω όλες τις μέρες.
(19)
Μ’ ένα τραγούδι που μου ’στειλες μ’ έπιασε ταχυκαρδία.
(20)
Δεν υπάρχω πια· στα όμορφα τα μάτια σου δεν με βλέπω.
(21)
Δεν κλοτσάς μόνο στον ύπνο σου, μωρό μου· κλοτσάς και ξύπνιο.
(22)
Ξύλινες πόρτες βροντάνε και κλείνουνε τα λόγια, φως μου.
(23)
Υπάρχω,κι όσο υπάρχεις, θα υπάρχω, μου τραγουδάω.
(24)
Βγες στην ταράτσα, βάλε φωτιά, να γίνει της φρυκτωρίας.
(25)
Αφού εγώ δεν σε χαίρομαι, βγες, να σε χαρεί ο ήλιος.
(26)
Σκασμένα χείλια πιο όμορφα δεν έχει άλλος κανένας.
(27)
Όταν ξυπνήσεις, θα πέσω να κοιμηθώ. Τώρα φυλάω.
(28)
Καλημέρα, λες, κι είναι του κόσμου όλου οι καλημέρες.
(29)
Ο αέρας της άνοιξης λειψός χωρίς τη μυρωδιά σου.
(30)
Δεν είν’ εμένα η θλίψη μου σήμερα μόνο, καρδιά μου.
(31)
Για μας δεν έχει ανάσταση, ψυχή μου, τους κολασμένους.
(32)
Τον τύπο ψάχνω Απόστασης, Χρόνου και Έρωτα να βρω.
(33)
(1)
Το σ’ αγαπάω κάθε φορά που μου λες του ήλιου μοιάζει.
(2)
Μαξιλάρι σου μαλακό θα γίνω ’γώ, να μου κοιμάσαι.
(3)
Χαρά μου, εσύ, ουρανέ μου όμορφε, μη συννεφιάζεις...
(4)
Μετράω λεπτά, μετράω ώρες, μέρες, όλο μετράω...
(5)
Αν δεν με πάρεις, πάει να πει πέθανες ή ξεχάστηκες;
(6)
Τη νύχτα, φως μου, να μου έρχεσαι όταν κοιμούνται όλοι.
(7)
Από το πρωί η φωνή σου τριπλά φλιπ στ’ αφτιά μου κάνει.
(8)
Όταν σε σφίγγω με το ένα χέρι μου, ζηλεύει τ’ άλλο.
(9)
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ, αν γράφεις, σίγουρα πιάνει.
(10)
Θα σ’ αγαπάω και αύριο, σου λέω για καληνύχτα.
(11)
Σαν παυσίπονο κάθε μέρα τρεις φορές θέλω να με παίρνεις.
(12)
Έπιασ’ αέρας και μας σήκωσε· κοίτα τώρα, πετάμε.
(13)
Επειδή τώρα σε πεινώ και σε διψώ, τη γλώσσα αλλάζω.
(14)
Σήμερα μόνο πες μου πως δεν μ’ αγαπάς, πως θα μ’ αφήσεις.
(15)
Στην αγκαλιά μου η ηχώ τ’ όνομά σου μου επιστρέφει.
(16)
Βρέχει, ψυχή μου! Αχ, πώς θα σε στεγνώσω άμα μου βραχείς;
(17)
Μυαλό και σώμα διχασμός· σώμα είναι και σε ζητάει.
(18)
Σου ’χα ζητήσει τις Κυριακές, μα θέλω όλες τις μέρες.
(19)
Μ’ ένα τραγούδι που μου ’στειλες μ’ έπιασε ταχυκαρδία.
(20)
Δεν υπάρχω πια· στα όμορφα τα μάτια σου δεν με βλέπω.
(21)
Δεν κλοτσάς μόνο στον ύπνο σου, μωρό μου· κλοτσάς και ξύπνιο.
(22)
Ξύλινες πόρτες βροντάνε και κλείνουνε τα λόγια, φως μου.
(23)
Υπάρχω,κι όσο υπάρχεις, θα υπάρχω, μου τραγουδάω.
(24)
Βγες στην ταράτσα, βάλε φωτιά, να γίνει της φρυκτωρίας.
(25)
Αφού εγώ δεν σε χαίρομαι, βγες, να σε χαρεί ο ήλιος.
(26)
Σκασμένα χείλια πιο όμορφα δεν έχει άλλος κανένας.
(27)
Όταν ξυπνήσεις, θα πέσω να κοιμηθώ. Τώρα φυλάω.
(28)
Καλημέρα, λες, κι είναι του κόσμου όλου οι καλημέρες.
(29)
Ο αέρας της άνοιξης λειψός χωρίς τη μυρωδιά σου.
(30)
Δεν είν’ εμένα η θλίψη μου σήμερα μόνο, καρδιά μου.
(31)
Για μας δεν έχει ανάσταση, ψυχή μου, τους κολασμένους.
(32)
Τον τύπο ψάχνω Απόστασης, Χρόνου και Έρωτα να βρω.
(33)
O Αλέξανδρος Κυπριώτης γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα και σπούδασε Γερμανική Γλώσσα και Φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφρασεολογίας και επί σειρά ετών δίδαξε μετάφραση γερμανόφωνης λογοτεχνίας στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας & Επιστημών του Ανθρώπου (ΕΚΕΜΕΛ) και περιστασιακά στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Λογοτεχνικής Μετάφρασης της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης και στο Διαπανεπιστημιακό-Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Μετάφρασης-Μεταφρασεολογίας του ΕΚΠΑ και του ΑΠΘ. Ως μεταφραστής γερμανόφωνης λογοτεχνίας έχει λάβει διάφορες υποτροφίες από ιδρύματα, συνδέσμους και εταιρείες της Αυστρίας, της Γερμανίας και της Ελβετίας. Η μετάφρασή του του μυθιστορήματος του Ερνστ Βάις "Ο αυτόπτης μάρτυρας" (Εκδόσεις Σκαρίφημα 2017) τιμήθηκε με το ανώτερο μεταφραστικό έπαθλο του Υπουργείου Παιδείας, Τεχνών και Πολιτισμού της Αυστρίας. Με τον Ιρανό ποιητή και μεταφραστή Μοχαμμάντ Χεμματί ίδρυσε το 2018 το "Εργαστήρι μετάφρασης περσικής και ελληνικής ποίησης εν προόδω" και το 2019 το εν εξελίξει διεθνές πρότζεκτ "Abolish Borders With Words". Έχει γράψει θεατρικά έργα, διηγήματα, μικρά πεζά, παραμύθια και ποιήματα. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο. Το 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων "Μ' ένα καλά ακονισμένο μαχαίρι. Ιστορίες ανθρώπων" από τις Εκδόσεις Ίνδικτος και το 2019 η ποιητική συλλογή Μπορεί επίτηδες να μένω από τσιγάρα από τις εκδόσεις Σκαρίφημα. Το 2019 ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη σε σκηνοθεσία Κλαίρης Χριστοπούλου η θεατρική παράσταση "Γκλόρυ Νταίηζ", βασισμένη σε κείμενά του, και κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Σκαρίφημα η πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο "Μπορεί επίτηδες να μένω από τσιγάρα". Διατηρεί το ιστολόγιο "η βαλίτσα" (valitsa-the-blog.blogspot.com), στο οποίο ασχολείται με τη λογοτεχνία, τη λογοτεχνική μετάφραση και την κριτική λογοτεχνίας.
