Αν δεν ήμουν άνθρωπος παρά μονάχα ανθρώπινος
θα μπορούσα να βαδίζω πάνω στο κορμί των ανθρώπων
σε κάθε κύτταρο νεκρό να κάνω μια τελετή,
γύρω από κάθε τρίχα να στήνω χορό για να σηκωθεί,
κάτω από κάθε γλώσσα να κρύβομαι για να βραχεί,
μέσα σε κάθε μάτι να μπαίνω
το βλέμμα να κάνω να βγει…
θα είχα άλλο όνομα…
αν δεν ήμουν άνθρωπος παρά μονάχα ανθρώπινος
θα μπορούσα να βαδίζω πάνω στο κορμί των ανθρώπων
σε κάθε κύτταρο νεκρό να κάνω μια τελετή,
γύρω από κάθε τρίχα να στήνω χορό για να σηκωθεί,
κάτω από κάθε γλώσσα να κρύβομαι για να βραχεί,
μέσα σε κάθε μάτι να μπαίνω
το βλέμμα να κάνω να βγει…
θα είχα άλλο όνομα…
αν δεν ήμουν άνθρωπος παρά μονάχα ανθρώπινος
Ο Νικόλας Ευαντινός γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1982. Είναι απόφοιτος του τμήματος Ιστορίας Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης με μεταπτυχιακό στην νεοελληνική φιλολογία της ίδιας σχολής, στο οποίο κύριος άξονας ήταν η μελέτη της θεωρίας της λογοτεχνίας. Ποιήματα του έχουν δημοσιευτεί στα λογοτεχνικά περιοδικά "Διαβάζω", "Εντευκτήριο", "Μπιλιέτο", "Φαρφουλάς", στην εφημερίδα "Αυγή", σε τοπικά έντυπα της Κρήτης και σε διάφορες ανθολογίες, μεταξύ άλλων και σε γαλλική σε μετάφραση του Michel Volkovitch. Παράλληλα ασχολείται με την μουσική, ως τραγουδοποιός. Το 2010 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Πανταχού Απών" με δικά του τραγούδια που τα ερμηνεύει ο ίδιος. Τίτλοι βιβλίων: Μικρές αγγελίες και ειδήσεις (Γαβριηλίδης, 2008). Ρουβίκωνας στα μέτρα μας (Μελάνι, 2011). Ενεός... (Μανδραγόρας, 2012). Λιγωσάδικο (Μανδραγόρας, 2016). Η γυρισμένη γλώσσα του Επιμενίδη (Ο Μωβ Σκίουρος, 2019).




(1).jpg)
.png)

