Γιάννης Αντιόχου, «Prozac»

Αποκεφαλιστής
ανθισμένων ονείρων με στήμονες
νεκροκεφαλές
ως συνήθως ευφυής
ελέγχοντας αυστηρά τα επίπεδα της
σεροτονίνης
αυξομειώνοντας τις δόσεις του Prozac
ξαπλώνεις κάτω από το μονότονο ήχο της
βροχής
μουρμουρίζοντας το Exit music for a Film των
Radiohead

Και ζώντας κατʼ επανάληψη
ό, τι δεν έχει πια αξία
και άνευ σημασίας είναι εδραιωμένο ως συναίσθημα
κάνοντας τον σκύλο του Παβλόφ
να σαλιάζει στη θέα ενός πλαστικού οστού
που οι ακονισμένοι του κυνόδοντες
έχουν ρημάξει,
δεν κατανοείς την αλλαγή

Ο κόσμος έχει μετακινηθεί
ξεθάψανε τους νεκρούς σου
συγχώρεσες τον εαυτό σου
και ξανάκανες τα ίδια λάθη

Κρατώντας σφιχτά στην αγκαλιά σου
τους σάπιους μίσχους μιας ανθοδέσμης
που ξεχάστηκε χρόνια τώρα στο νερό
άπλωσες τον ρύπο
εμπιστευτικά
μυστικά
διαγράφοντας την ανάμνηση του γεγονότος

Στα δάχτυλά σου
μεγάλωσαν τα νύχια
και γαντζώθηκε η κόπωση
γιατί,
το να διαβάζεις ένα βιβλίο με τόσο μικρά γράμματα
πνιγμένο στις λεπτομέρειες
τοποθετώντας το χέρι σου κάθε φορά στο κατάλληλο σημείο
σε αποκάμει

φορτώνοντάς σου τη βαθιά θλίψη
όσων χαμένων κουβαλά κανείς

ένα δόντι, ένα καστανό μάτι, ένα φιλί
μια δύσοσμη αναπνοή, μια αγκαλιά,
τη δομή ενός κρυστάλλινου δακρύου

καθώς προσεκτικά το κουβαλάς
χρόνια τώρα
για να το χύσεις
το πολύτιμό σου
σʼ εκείνη τη μία και μόνη στιγμή
που κατρακυλώντας από τα μάγουλα
καμπανιστό θα διαλυθεί στο λευκό μου
μάρμαρο.
~
πηγή η ιστοσελίδα του ποιητή

 

Ο Γιάννης Αντιόχου (ποιητής και  μεταφραστής) γεννήθηκε στον Πειραιά το 1969. Είναι κάτοχος MBA και ΜSc της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με εξειδίκευση τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Έχει μεταφράσει τα "Γράμματα γενεθλίων" του Τεντ Χιουζ, ("Μελάνι", 2005), ποιήματα της Άννας Αχμάτοβα και αυτοχείρων Αμερικανών ποιητών και μια βιογραφία της Άννας Αχμάτοβα. Έχει συνεργαστεί με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά, δημοσιεύοντας, ποιήματα, δοκίμια και μεταφράσεις (ΑΝΤΙ, Index, Ποίηση, Δέκατα, Δέλεαρ, Μανδραγόρας, Poetix) και ποιήματά του υπάρχουν σε διάφορους συλλογικούς τόμους. Τίτλοι βιβλίων: Ανήλικης νυκτός παρίστιον δέρμα (Γαβριηλίδης, 2003). Romeo and Juliet Τρία ποιήματα (Δέλεαρ, 2004). Στη γλώσσα του (Γαβριηλίδης, 2005). Curriculum Vitae (Μελάνι, 2006). Εισπνοές (Ίκαρος, 2009). Εκπνοές (Ίκαρος, 2014). Διάλυσις (Ίκαρος, 2017). Αυτός, ο κάτω ουρανός (Ίκαρος, 2019 - Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2020)
η ιστοσελίδα του ποιητή yiannisantiochou.6te.net