Αλέξιος Μάινας, «Δείλι»

Περάσαν τέσσερις χρονιές περάσαν τρεις χειμώνες,
ανούσιο, μα σε σκέφτομαι, τα μαλακά φιλιά σου
που μπλέκονταν στις μπούκλες σου. Ακάλυπτοι οι αγκώνες
κρυώναν και ψιθύριζες: «θα φύγω, πάμε, βιάσου!»

Μπροστά μου κάποιο σούρουπο στον ήλιο πριν κυλήσει
στο μόλο ελπίζω να σταθείς. Τα χείλη σου απαλά
να πουν πως το μετάνιωσες κι ας μην υπάρχει λύση,
κι όταν στις συλλαβές ξανθιά η τούφα απ’ τα μαλλιά

μπλεχτεί στο χρυσαφένιο φως, ν’ αστράψουν και τα μάτια
και να κυλούν στα μάγουλα τα περιττά καράτια.
Σονέτων τούφες μελανές, πιοτών εικόνες τούτα

– βρίσκω σε κάβους και σε ακτές και σε χαμένα δάση
τ’ ότι δεν είσαι πια παντού· του νου μου η παλιοκούτα
γέμισε μνήμες άχρηστες, μα η καρδιά έχει αδειάσει.
~
Από τη συλλογή Ο διαμελισμός του Αδάμ
πηγή

Ο Αλέξιος Μάινας έχει ελληνογερμανική καταγωγή. Γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Ασχολείται με τη μετάφραση και την επιμέλεια (Καβάφης, Ρίτσος, Μπύχνερ για το θέατρο – μετάφραση/δραματουργία του Βόυτσεκ κλπ.). Συνεργάζεται με θιάσους (π.χ. Ομάδα Ξανθίας, Ελληνογερμανικό Θέατρο, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά) και διευθύνει το σεμινάριο «ΣμεΣ» (Συναντήσεις με Συγγραφείς). Γράφει ποίηση, διήγημα και δοκίμιο. Πρώτες δημοσιεύσεις έκανε το 1994. Μεμονωμένα ποιήματά του έχουν μεταφραστεί και ανθολογηθεί σε οκτώ γλώσσες. Τίτλοι βιβλίων: Το περιεχόμενο του υπόλοιπου (Γαβριηλίδης, 2011 - βραβείο στο Συμπόσιο Ποίησης). Το ξυράφι του Όκαμ (Μικρή Άρκτος, 2014). Ο διαμελισμός του Αδάμ (Ελβετία, ιδιωτ. έκδ. 2018). Ανοσία της αγέλης (εκδ. Μικρή Άρκτος, 2021)